Γερμανία: Οταν η Bild ζητούσε από τους Έλληνες να πουλήσουν την… Ακρόπολη

«Έκλειναν τότε τους Έλληνες αξιωματούχους σε ξενοδοχεία και τους υπαγόρευαν τι έπρεπε να κάνουν. Και αυτό θεωρήθηκε ένας άνευ προηγουμένου εξευτελισμός των κυρίαρχων κρατών». Έτσι περιγράφει στη Γερμανική Ραδιοφωνία (Deutschlandfunk) την πρώτη περίοδο της ελληνικής κρίσης, ο Ούντο Μπούλμαν, ο επικεφαλής της ευρωομάδας  των Σοσιαλδημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όταν  ο τότε Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εξέφραζε αμφιβολίες για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. «Όλα αυτά έχουν καταγραφεί πολλές φορές, όμως ακόμα και τώρα που λέγεται ότι έχει ξεπεραστεί η κρίση, δεν έχουν ξεχαστεί, αντιθέτως έχουν αφήσει βαθιά σημάδια», παραδέχεται στο ρεπορτάζ της με τίτλο «Ευρώπη- Tι χωρίζει το Βορρά από το Νότο» η Γερμανική Ραδιοφωνία, τονίζοντας ότι «αξιωματούχοι από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο την περίοδο εκείνη υπαγόρευαν τους νόμους σε χώρες που έχρηζαν βοήθειας». Ο αυστριακός Τόμας Βίζερ, επικεφαλής του Euroworking Group  από το 2012 έως το 2018, υποστηρίζει ότι ο ευρωπαϊκός Βορράς επωφελήθηκε τα μέγιστα από το ευρώ και ο ευρωπαϊκός Νότος, υπό αυτή την έννοια, έχει δίκιο όταν ζητά να μπει στην ατζέντα λίγη περισσότερη αλληλεγγύη. Ο Βίζερ υπενθυμίζει ότι η Bild ζητούσε από την Ελλάδα να πουλήσει τα νησιά της ή την Ακρόπολη. Στη Γερμανία, αλλά και στον ευρωπαϊκό Βορρά, κυριαρχούσε το στερεότυπο των «φυγόπονων Νοτίων, που ήθελαν να βάλουν χέρι στο πορτοφόλι των Βορείων». Ο  Βίζερ συστήνει στους αρμόδιους να κάνουν μια ανοιχτή συζήτηση για θέματα, όπως η απογοήτευση από τα στερεότυπα και οι προσδοκίες για υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν, ώστε να αντιμετωπιστεί η έλλειψη εμπιστοσύνης που χαρακτηρίζει την ΕΕ και να γεφυρωθεί το χάσμα Βορρά-Νότου. Εάν δεν επιτευχθεί κάτι τέτοιο, θα παγιωθεί το ευρωπαϊκό πολιτικό τέλμα, σύμφωνα με την εκτίμηση του Βίζερ. Η Γερμανική Ραδιοφωνία ομολογεί όμως ότι 11 χρόνια μετά την κρίση, η ΕΕ δεν έχει καταφέρει να ενσωματώσει σε μια ιδέα τη δημοσιονομική ευθύνη των κρατών-μελών από τη μία πλευρά και την εγγύηση μιας αλληλέγγυας στήριξης από την άλλη.