Ηχηρή ισραηλινή παρέμβαση για την Κύπρο: «Η μισή νήσος υπό κατοχή, η διεθνής κοινότητα απούσα», καθώς το Ισραήλ για άλλη μια φορά εξέφρασε τη στήριξή του προς τον Ελληνισμό μέσω μιας αιχμηρής δημόσιας τοποθέτησης που αναδεικνύει την επίμονη και άλυτη τουρκική κατοχή της Κύπρου.
Ένας εξέχων ισραηλινός λογαριασμός στην πλατφόρμα X επανέφερε το Κυπριακό στο διεθνές προσκήνιο, τραβώντας την προσοχή της διεθνούς κοινότητας με τη χαρακτηριστική δήλωση που κατήγγειλε τη συνεχιζόμενη κατοχή και την παρατεταμένη απουσία ουσιαστικής διεθνούς αντίδρασης.
«Η μισή Κύπρος είναι υπό τουρκική κατοχή και ο κόσμος κοιτάζει αλλού».
Η δήλωση αυτή αντικατοπτρίζει μια άποψη που όλο και περισσότερο εκφράζεται σε ισραηλινές στρατηγικές και δημοσιογραφικές συζητήσεις, όπου η Κύπρος αναφέρεται συχνά ως παράδειγμα μιας ανοιχτής και παρατεταμένης κατοχής στην Ανατολική Μεσόγειο. Το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια έχει ενισχύσει σημαντικά την πολιτική, ενεργειακή και ασφαλιστική συνεργασία του με την Κύπρο και την Ελλάδα, επαναλαμβάνοντας τακτικά την υποστήριξη στη συνολική κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου σε διεθνείς fora.
Παρά τις διπλωματικές προσπάθειες και τις δεσμεύσεις, η διάσπαση του νησιού — ως αποτέλεσμα της τουρκικής στρατιωτικής εισβολής τον Ιούλιο του 1974 — παραμένει ανεπίλυτη. Τουρκικές δυνάμεις ελέγχουν περίπου 37% του εδάφους της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένης της αυτοανακηρυχθείσας Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (αναγνωρισμένης μόνο από την Τουρκία), παρά τις πλήρεις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που καλούν την απόσυρση ξένων στρατευμάτων και την επαναφορά της ειρήνης στο νησί.
Νέα τουρκική πρόκληση μέσω κινηματογράφου
Στο ίδιο πλαίσιο προκλήσεων, η επερχόμενη τουρκική ταινία “Kıbrıs Türküsü” (Ο Τ/Κ), σε σκηνοθεσία Özer Feyzioğlu και παραγωγή Coşkun Özer, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις για την μονομερή παρουσίαση των γεγονότων στην Κύπρο από το 1957 έως το 1974. Η ταινία, που προγραμματίζεται να κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου 2026, παρουσιάζει την ιστορία ενός δασκάλου που εντάσσεται στην τουρκοκυπριακή “αντίσταση” ενάντια σε υποτιθέμενες “επιθέσεις” ελληνοκυπρίων, προβάλλοντας την Τουρκική Οργάνωση Αντίστασης (TMT) ως «ηρωική υπεράσπιση».
Οι επικριτές της ταινίας επισημαίνουν ότι η αφήγηση παραλείπει σημαντικά ιστορικά στοιχεία, όπως τις απώλειες και τις διώξεις Ελληνοκυπρίων, την πολυετή διαμάχη μεταξύ κοινοτήτων και, κυρίως, τον καταστροφικό ρόλο της τουρκικής εισβολής του 1974, η οποία οδήγησε στην κατάληψη εκτεταμένων εδαφών και στην μετακίνηση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων από τα σπίτια τους.
Ο Özer Feyzioğlu, γνωστός από προηγούμενες παραγωγές όπως το “Cep Herkülü: Naim Süleymanoğlu”, φαίνεται να συνεχίζει μια τάση στον τουρκικό κινηματογράφο να χρησιμοποιεί την κινηματογραφική τέχνη ως μέσο εθνικιστικής αφήγησης. Σε δημόσιες δηλώσεις του έχει περιγράψει το έργο όχι απλώς ως ταινία, αλλά ως “κραυγή ενός λαού ενάντια στην εξόντωση”, επικαλούμενος θέματα “μεγάλης αδικίας” και “άσβεστης φλόγας ελευθερίας”.
Για τους επικριτές, ωστόσο, τέτοιες περιγραφές αποτελούν προσπάθεια αναδιαμόρφωσης της ιστορίας μέσω συναισθηματικών στερεοτύπων, αντί για τεκμηριωμένη παρουσίαση των γεγονότων — μια προσέγγιση που, όπως υποστηρίζουν, υπονομεύει κάθε δυνατότητα συμφιλίωσης και ενισχύει την πόλωση σε μια περίοδο όπου το κυπριακό ζήτημα παραμένει ένα από τα μακροβιότερα και πιο δύσκολα ανοιχτά ζητήματα στην Ευρώπη.
