Ιρανικά κρατικά και ημιεπίσημα μέσα ενημέρωσης επιβεβαίωσαν τα ξημερώματα της Κυριακής ότι ο Ανώτατος Ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια πλήγματος στην Τεχεράνη. Η ιρανική κυβέρνηση κήρυξε 40 ημέρες δημόσιου πένθους και επτά ημέρες γενικής αργίας.
Η επίσημη επιβεβαίωση
Το πρακτορείο Fars News Agency μετέδωσε ότι ο Χαμενεΐ σκοτώθηκε στο γραφείο του ενώ «εκτελούσε τα καθήκοντά του» τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, νεκρά είναι και μέλη της οικογένειάς του.
Το Tasnim News Agency, που συνδέεται με τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης, επιβεβαίωσε επίσης τον θάνατό του, ενώ η κρατική τηλεόραση IRIB ανέφερε ότι «ο Ανώτατος Ηγέτης έφτασε στο μαρτύριο», χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις.
Το κρατικό πρακτορείο IRNA ανακοίνωσε τον θάνατό του χωρίς να αναφέρει την αιτία.
Βίντεο που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φέρονται να απεικονίζουν τη σορό του, ωστόσο δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα.
Δημόσιο πένθος και θεσμική διαχείριση
Η κυβέρνηση της Τεχεράνης κήρυξε 40 ημέρες δημόσιου πένθους και επτά ημέρες αργίας. Η κρατική τηλεόραση μετέδωσε θρησκευτικούς ύμνους και μηνύματα, υπογραμμίζοντας ότι το «όραμα και η αποστολή» του Χαμενεΐ θα συνεχιστούν με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.
Στον επίσημο λογαριασμό του στο Χ αναρτήθηκε εδάφιο από το Κοράνι (Σούρα Αλ-Αχζάμπ 33:23), που αναφέρεται στην πίστη και την τήρηση όρκων.
Η διαδοχή
Το ιρανικό Σύνταγμα προβλέπει ότι ο νέος Ανώτατος Ηγέτης επιλέγεται από τη Συνέλευση των Ειδικών, σώμα 88 κληρικών που είχε αναδείξει και τον ίδιο το 1989.
Μέχρι την εκλογή νέου ηγέτη, τα καθήκοντα ασκεί προσωρινά τριμελές συμβούλιο, αποτελούμενο από:
- Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας
- Τον επικεφαλής της Δικαστικής Εξουσίας
- Έναν κληρικό μέλος του Συμβουλίου των Φρουρών
Σύμφωνα με τα κρατικά μέσα, ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν ηγείται επί του παρόντος της χώρας, σε συνεργασία με τον πρόεδρο του κοινοβουλίου και τον επικεφαλής της Δικαιοσύνης.
Ο ρόλος και η κληρονομιά
Ο 86χρονος Χαμενεΐ ηγήθηκε της Ισλαμικής Δημοκρατίας από το 1989. Διαμόρφωσε τον σύγχρονο μηχανισμό άμυνας και επιρροής του Ιράν, ενισχύοντας καθοριστικά τον ρόλο των Φρουρών της Επανάστασης.
Η απώλειά του συνιστά σημείο καμπής για το πολιτικό σύστημα της Τεχεράνης και ενδέχεται να επιφέρει βαθιές γεωπολιτικές ανακατατάξεις στη Μέση Ανατολή.
