Σε ηλικία μόλις οκτώ ετών, η Viha Dammanapeta παραγγέλνει με αυτοπεποίθηση φαγητό στα ελληνικά, χαιρετά με άνεση τους καταστηματάρχες στο Oakleigh και διαβάζει δυνατά ελληνικές πινακίδες — ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα, δεδομένου ότι δεν προέρχεται από ελληνόφωνο σπίτι.
Οι γονείς της Viha, η Sneha και η οικογένειά της, παρατήρησαν από νωρίς τη γοητεία που της ασκούσε η ελληνική γλώσσα. Μεγαλώνοντας στο Oakleigh, ένα προάστιο της Μελβούρνης με έντονο ελληνικό πολιτιστικό στοιχείο, η Viha απορρόφησε τον ρυθμό της γλώσσας από το περιβάλλον της και από τις φιλίες της με Ελληνοαυστραλούς συνομηλίκους.
Για να καλλιεργήσουν το ενδιαφέρον της, οι γονείς της την έγραψαν στο Saint Anargiri Greek Language Centre, όπου έχει σημειώσει ταχεία πρόοδο. Χωρίς μια ελληνόφωνη γιαγιά (γιαγιά) στο σπίτι, το σχολείο έχει γίνει μια διευρυμένη οικογένεια που στηρίζει το γλωσσικό της ταξίδι.
«Η Sneha εξηγεί ότι, παρόλο που στο σπίτι δεν μιλούν ελληνικά, η Viha κατανοεί ινδικές γλώσσες και συνήθως απαντά στα αγγλικά — ωστόσο ο ενθουσιασμός της για τα ελληνικά ήταν εμφανής ήδη από την ηλικία των τριών ετών», σημειώνεται στο άρθρο.
Τώρα, στο τρίτο έτος της επίσημης εκμάθησης ελληνικών, η Viha έχει προχωρήσει σε ανώτερα επίπεδα τάξεων, ξεπερνώντας πολλούς συμμαθητές της ελληνικής καταγωγής. Μερικές από τις πιο περήφανες στιγμές της έρχονται εκτός τάξης — όπως όταν αποκωδικοποιεί ελληνικά γράμματα σε πινακίδες καταστημάτων και παραγγέλνει μόνη της στα ελληνικά.
Η μητέρα της πιστεύει ότι το κίνητρο και η περιέργεια υπήρξαν καθοριστικά για την επιτυχία της. Η θετική στάση της Viha απέναντι στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας έχει εμπλουτίσει την κοινωνική της ζωή και τη συμμετοχή της στον πολιτισμό, δείχνοντας πώς ο ενθουσιασμός και η σταθερή προσπάθεια μπορούν να ξεπεράσουν γλωσσικές προκλήσεις.
