Ένα κύμα πολιτικής απαξίωσης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. «Στοχοποιήστε τη Μαρία Καρυστιανού με κάθε κόστος», κατ’ εντολή του «κέντρου εξουσίας». Στο στόχαστρο η Μαρία Καρυστιανού: πώς μια ανεξάρτητη φωνή μετατράπηκε σε απειλή.
Τις τελευταίες ημέρες, η Μαρία Καρυστιανού έχει βρεθεί αντιμέτωπη με μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία επιθέσεων από το πολιτικό κατεστημένο. Τονίζω το «τώρα», γιατί, όπως λέει και η παροιμία, είναι ευκολότερο να καταπνίξεις κάτι στην απαρχή του· αργότερα γίνεται πολύ πιο δύσκολο.
Είναι σαφές ότι η Μαρία αναστατώνει το status quo. Ταράζει τα θολά νερά της πολιτικής και συνιστά μια πραγματική πρόκληση για ένα βαθιά εδραιωμένο πολιτικό σύστημα. Το σύστημα αυτό μοιάζει πλέον να βρίσκεται σε κατάσταση πανικού. Διαδικτυακά δίκτυα που ευθυγραμμίζονται με διάφορα πολιτικά συμφέροντα έχουν ενεργοποιηθεί, εκτοξεύοντας ύβρεις, διαδίδοντας υπαινιγμούς και αναπαράγοντας εχθρότητα κατά παραγγελία.
Το μήνυμα φαίνεται απλό: η Μαρία Καρυστιανού δεν πρέπει να επιτραπεί να εισέλθει στην πολιτική. Ίσως να είναι η μοναδική πολίτης στη χώρα για την οποία ένα τμήμα του δημόσιου λόγου απαιτεί ανοιχτά να της στερηθεί αυτό το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα.
Για δεκαετίες, ένας στενός κύκλος πολιτικών οικογενειών και δικτύων εξουσίας απολαμβάνει απεριόριστη πρόσβαση στον δημόσιο βίο — όμως στη Μαρία Καρυστιανού λένε ότι «δεν ανήκει εδώ». Γιατί;
- Είναι αμόρφωτη;
- Δεν έχει επαγγελματική υπόσταση;
- Είναι ανέντιμη;
- Είναι επειδή είναι γυναίκα;
Είναι επειδή είναι μια μητέρα που έχασε άδικα το παιδί της σε μια τραγωδία που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν τηρούνταν βασικά πρότυπα ασφάλειας;
Ή μήπως τέτοιες δικαιολογίες είναι απλώς βολικές;
- Τι ακριβώς την αποκλείει από τη συμμετοχή στον πολιτικό βίο;
- Τι έχει κάνει για να προκαλεί τέτοια εχθρότητα;
Εικασίες και φήμες διακινούνται σκόπιμα, συνδέοντάς την με διάφορους πολιτικούς παράγοντες και ατζέντες. Τίποτε από αυτά δεν έχει τεκμηριωθεί, ωστόσο τα αφηγήματα επιμένουν.
Σχεδόν αμέσως της αποδόθηκαν ταμπέλες — και μάλιστα αντιφατικές. Ανάλογα με τον σχολιαστή, παρουσιάζεται άλλοτε ως προσκείμενη σε αντικρουόμενους ιδεολογικούς χώρους, άλλοτε ως οπορτουνίστρια, αφελής ή επικίνδυνη. Μια φωτογραφία εδώ, μια φευγαλέα δήλωση εκεί, μια επαγγελματική σχέση αλλού — το καθετί απομονώνεται και επανασυσκευάζεται για να εξυπηρετήσει μια συγκεκριμένη αφήγηση.
Οι προσπάθειες να ενταχθεί βολικά σε υπάρχοντα πολιτικά σχήματα είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ανειλικρινείς. Στη χειρότερη, αποτελούν συνειδητές απόπειρες εξουδετέρωσης μιας ανεξάρτητης φωνής, εξαναγκάζοντάς την σε γνώριμα και πολωτικά πλαίσια.
Η Μαρία Καρυστιανού έχει το ίδιο δικαίωμα με κάθε Έλληνα πολίτη να συμμετέχει στον δημόσιο βίο. Όμως, επειδή η παρουσία της αμφισβητεί κατεστημένα συμφέροντα — σε όλο το πολιτικό φάσμα — βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με μια συντονισμένη εκστρατεία απαξίωσης και διαστρέβλωσης.
Αντί για έναν ειλικρινή διάλογο επί των ιδεών της, τμήματα της δημόσιας συζήτησης επικεντρώνονται σε προσωπικές επιθέσεις και υποθετικές συσχετίσεις. Αυτό δεν υπηρετεί τη δημοκρατία.
Θα ήταν πολύ πιο γόνιμο να αξιολογούνται μόνο όσα πραγματικά λέει και προτείνει. Όταν κάποιος μιλά ανοιχτά για ζητήματα όπως η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, η λογοδοσία στον δημόσιο βίο, ο αποτελεσματικός έλεγχος της πολιτικής εξουσίας και οι πραγματικές συνέπειες για τη διαφθορά, αξίζει να αναρωτηθούμε πόσα χρόνια περίμεναν οι πολίτες να ακούσουν τέτοιες θέσεις διατυπωμένες με τόση σαφήνεια.
Ίσως ήρθε η ώρα να αφήσουμε πίσω τις καρικατούρες και τον φόβο και να στραφούμε στην ουσία.
