Η αυστραλιανή κυβέρνηση ανακοίνωσε νέα, αυστηρότερα όρια για τις χημικές ουσίες PFAS στο πόσιμο νερό, στοχεύοντας στην προστασία της δημόσιας υγείας από τις λεγόμενες «παντοτινές χημικές ουσίες» που συνδέονται με σοβαρές παθήσεις, όπως ο καρκίνος.
Ωστόσο, ειδικοί προειδοποιούν ότι η εφαρμογή των μέτρων μπορεί να προκαλέσει αυξήσεις στους λογαριασμούς νερού, ιδίως στις περιφερειακές κοινότητες.
Οι νέες οδηγίες προέρχονται από το Εθνικό Συμβούλιο Υγείας και Ιατρικής Έρευνας (NHMRC), έπειτα από διετή ανασκόπηση των κινδύνων που ενέχουν οι PFAS. Πρόκειται για περισσότερες από 4.000 συνθετικές χημικές ενώσεις που χρησιμοποιούνται σε προϊόντα όπως αφροί κατάσβεσης, αντικολλητικά σκεύη, υφάσματα και υλικά συσκευασίας.
Οι PFAS είναι ιδιαίτερα ανθεκτικές στο περιβάλλον και παραμένουν στο έδαφος και στο νερό για δεκαετίες, ενώ έχουν συσχετιστεί με αυξημένη χοληστερίνη, ορμονικές διαταραχές, νεφρικά προβλήματα, παθήσεις του θυρεοειδούς, προβλήματα στον μυελό των οστών και ορισμένες μορφές καρκίνου.
Ο καθηγητής Oliver Jones του RMIT χαρακτήρισε την αλλαγή «σημαντική μετατόπιση», επισημαίνοντας ότι «τα νέα όρια στο πόσιμο νερό θα έχουν αντίκτυπο σε τομείς όπως η περιβαλλοντική συμμόρφωση και η αξιολόγηση κινδύνου».
Ο καθηγητής Stuart Khan από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ προειδοποίησε πως η τεχνολογική αναβάθμιση των μονάδων επεξεργασίας νερού θα μετακυλήσει το κόστος στους καταναλωτές. «Αυτό αντιστρέφει την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παρότι η πλειονότητα των υδάτινων δικτύων θεωρείται ασφαλής, πρόσφατα στοιχεία της Αυστραλιανής Στατιστικής Υπηρεσίας δείχνουν ότι σχεδόν όλοι οι Αυστραλοί φέρουν ίχνη PFAS στο αίμα τους. Ο καθηγητής Denis O’Carroll δήλωσε: «Ο κόσμος έχει δικαίωμα να ξέρει πώς εκτίθεται στις ουσίες αυτές και πώς να προστατευθεί.»
Παρά τις νέες οδηγίες, η Αυστραλία εξακολουθεί να υπολείπεται των ΗΠΑ και του Καναδά ως προς την αυστηρότητα των ορίων. Ο δρ Cheng Zhang υπογράμμισε την ανάγκη διεθνούς εναρμόνισης: «Κάθε χώρα έχει διαφορετικά όρια και μεθόδους μέτρησης, κάτι που δυσχεραίνει την παγκόσμια εξάλειψη των PFAS.»
Καθώς αυξάνονται οι επιστημονικές και κοινωνικές πιέσεις, η ανάγκη για μια ενιαία εθνική στρατηγική που θα περιλαμβάνει λογοδοσία των ρυπαντών, διαφάνεια και ενίσχυση των ελέγχων γίνεται επιτακτική.
