Η κυβέρνηση του Anthony Albanese ανακοίνωσε τον νέο μεσοπρόθεσμο κλιματικό στόχο της Αυστραλίας: μείωση εκπομπών κατά 62-70% έως το 2035, επιβεβαιώνοντας τη δέσμευσή της στη Συμφωνία του Παρισιού και επιχειρώντας να ισορροπήσει μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης και περιβαλλοντικής ευθύνης.
Η ανακοίνωση, που έγινε λίγες μέρες πριν από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από τη βιομηχανία, τους περιβαλλοντικούς φορείς και την αντιπολίτευση.
Ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι η καθυστέρηση στη δράση θα κοστίσει θέσεις εργασίας, ανάπτυξη και εισοδήματα: «Είναι προς το εθνικό μας συμφέρον να έχουμε μια ομαλή μετάβαση στην καθαρή ενέργεια». Ο Υπουργός Ενέργειας Chris Bowen υπογράμμισε ότι ο στόχος πρέπει να είναι «ταυτόχρονα φιλόδοξος και εφικτός».
Ωστόσο, ο μεγιστάνας της μεταλλευτικής Andrew Forrest χαρακτήρισε τον στόχο ανεπαρκή: «Πρόκειται για ένα βήμα μπροστά αλλά όχι τολμηρό αρκετά. Η Αυστραλία μπορεί και πρέπει να ηγηθεί της πράσινης βιομηχανικής επανάστασης». Η επικεφαλής των Πρασίνων Larissa Waters έκανε λόγο για «προδοσία απέναντι στο κλίμα», κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι εξυπηρετεί συμφέροντα του άνθρακα και του φυσικού αερίου.
Η ανακοίνωση συνοδεύτηκε από προβλέψεις του Australian Energy Market Commission ότι οι λογαριασμοί ρεύματος θα μειωθούν έως και 1.000 δολάρια τον χρόνο μέχρι το 2035, με την επέκταση των ΑΠΕ. Ωστόσο, ειδικοί όπως ο Bruce Mountain (Victoria Energy Policy Centre) και ο Danny Price (Frontier Economics) χαρακτήρισαν τον ισχυρισμό «ψευδή» και «παραπλανητικό», επισημαίνοντας ότι το κόστος της μετάβασης θα μεταφερθεί στους φορολογούμενους.
Ο Θησαυροφύλακας Jim Chalmers υπερασπίστηκε τον στόχο ως οικονομική ευκαιρία: «Η μετάβαση μπορεί να μας κάνει κατά μέσο όρο 36.000 δολάρια πλουσιότερους ανά άτομο έως το 2050 και να δημιουργήσει 5,1 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας». Παράλληλα, το ACOSS χαρακτήρισε τον στόχο «αποτυχία ηγεσίας» που εκθέτει τις πιο ευάλωτες κοινότητες.
Στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης, ο Andrew Hastie απείλησε να παραιτηθεί αν το Φιλελεύθερο Κόμμα στηρίξει το net zero για το 2050, ενώ η Sussan Ley διατηρεί επιφυλάξεις για το κόστος. Η αντιπαράθεση υπογραμμίζει τις πολιτικές εντάσεις γύρω από την κλιματική στρατηγική της χώρας.
