Η Ελλάδα τίμησε επίσημα για πρώτη φορά φέτος, στις 9 Φεβρουαρίου, την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, με αίσθημα ευθύνης και υπερηφάνειας, δήλωσε σε δημόσιο μήνυμά του ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης.
Όπως σημείωσε, η απόφαση για την καθιέρωση της διεθνούς αυτής επετείου υιοθετήθηκε ομόφωνα από τα 90 κράτη-μέλη της UNESCO, αποτελώντας ιστορική αναγνώριση μιας γλώσσας που υπήρξε λίκνο του παγκόσμιου πολιτισμού. Στο εξής, η ελληνική γλώσσα θα τιμάται παγκοσμίως την ίδια ημέρα που τιμάται και ο εθνικός ποιητής της Ελλάδας, Διονύσιος Σολωμός.
Η ελληνική γλώσσα εκτείνεται σε περισσότερα από 3.000 χρόνια αδιάλειπτης γραπτής και προφορικής χρήσης, κατά τη διάρκεια των οποίων έθεσε τα θεμέλια βασικών εννοιών στη φιλοσοφία, τη δημοκρατία, το δίκαιο, την επιστήμη και την τεχνολογία. Η ορολογία ελληνικής προέλευσης εξακολουθεί να κυριαρχεί στον διεθνή επιστημονικό και ακαδημαϊκό λόγο, υπογραμμίζοντας τόσο το βάθος του νοήματός της όσο και την οικουμενική εμβέλεια της επιρροής της.
Ως φορέας ταυτότητας, γνώσης, παράδοσης και αξιών, η ελληνική γλώσσα συνδέει κάθε φάση της ελληνικής ιστορίας — από τα ομηρικά έπη και τη φιλοσοφία του Σωκράτης, του Αριστοτέλης και του Πλάτων, έως την Καινή Διαθήκη και τη σύγχρονη εποχή των νομπελιστών ποιητών Γιώργος Σεφέρης και Οδυσσέας Ελύτης.
Η ελληνική είναι το μέσο με το οποίο οι Έλληνες εκφράζουν τόσο θετικές όσο και αρνητικές έννοιες που, με την πάροδο του χρόνου, διαδόθηκαν παγκοσμίως και κατέστησαν οικουμενικά κατανοητές. Λέξεις όπως παράδεισος, άγγελος, φιλανθρωπία, αρμονία, συμμετρία, ευφορία, χάρισμα, μελωδία και μουσική — καθώς και χάος, αγωνία, τυραννία, τραγωδία, φοβία, τραύμα και πανδημία — φέρουν πλέον παγκόσμιο νόημα.
Η γλώσσα μάς βοηθά να οργανώνουμε τις ιδέες μας για τον κόσμο γύρω μας — από το μικρόκοσμο έως τον μακρόκοσμο, από τα άτομα έως τα πλανητικά συστήματα — μέσα στον χώρο και τον χρόνο. Μας επιτρέπει να ταξινομούμε σε κατηγορίες, περιόδους, συστήματα και μετρήσεις, που αναλύονται μέσω των μαθηματικών, της στατιστικής και της σύγχρονης τεχνολογίας.
Η ελληνική μάς ενθαρρύνει να δημιουργούμε πρότυπα, να αμφισβητούμε στερεότυπα και να επιδιώκουμε αρχέτυπα. Χάρισε στην ανθρωπότητα τα εργαλεία της λογικής, της ανάλυσης, της σύνθεσης, της θεωρίας, της στρατηγικής και της πρόβλεψης, επιτρέποντάς μας να οικοδομούμε νοητικά σχήματα και να επιλύουμε προβλήματα με τη χρήση τόσο της λογικής όσο και της φαντασίας.
Δίνει επίσης φωνή στο συναίσθημα — στο πάθος, στον ενθουσιασμό και στο δέος — είτε ατενίζουμε γαλαξίες και άστρα είτε παρατηρούμε κοσμικά φαινόμενα όπως οι ηλιακές εκλείψεις.
Ελληνικές λέξεις περιγράφουν ακόμη την ύβρη και τη νέμεση, καθοδηγώντας τόσο τους ήρωες όσο και το κοινό του αρχαίου δράματος προς την αριστοτελική κάθαρση.
Επιπλέον, προσφέρει το λεξιλόγιο που είναι απαραίτητο για την ανθρώπινη επιβίωση: οξυγόνο, ατμόσφαιρα, οικοσύστημα, ωκεανοί και οικολογία — ενώ παράλληλα προσεγγίζει την παγκόσμια πρόκληση της κλιματικής αλλαγής που απειλεί με καταστροφικές συνέπειες.
Ακόμη και σύγχρονες έννοιες που διαμορφώνουν το μέλλον της ανθρωπότητας εκφράζονται με όρους ελληνικής προέλευσης, όπως υβριδικές απειλές, κρυπτονομίσματα και η ηθική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης.
Όταν τα έθνη επιδιώκουν συνεργασία, ο διάλογος και η διπλωματία αποτελούν τα εργαλεία τους. Και όταν απαιτείται πειθώ, η κλασική ελληνική τριάδα — λόγος, ήθος και πάθος — οι πυλώνες της ρητορικής επιχειρηματολογίας, παραμένει κεντρική.
Με τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, τιμούμε τη γλώσσα που μας χάρισε όχι μόνο λέξεις, αλλά και τις ιδέες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η κοινή μας κατανόηση για την ανθρωπότητα και τον κόσμο.
«Η γλώσσα μας είναι η ψυχή μας», δήλωσε ο Γεραπετρίτης. «Και αυτή την ψυχή θα τη διατηρήσουμε αναλλοίωτη στο πέρασμα των αιώνων».
Καταλήγοντας, τόνισε:
«Η 9η Φεβρουαρίου δεν είναι μόνο Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Είναι Παγκόσμια Ημέρα Ελλάδας».
