Ο Σωκράτης εξηγεί:
— Πλάτων, Φαίδρος 247d
Σωκράτης:
“Άκουσα ότι στην Νάκρατι, μία πόλη στην Αίγυπτο, υπήρχε ένας αρχαίος θεός, του οποίου το ιερό πουλί ήταν ο Ιbis. Το όνομά του ήταν Θεύς — η αιγυπτιακή εκδοχή του Ερμή Τρισμέγιστου. Ήταν ο πρώτος που επινόησε τους αριθμούς και τον υπολογισμό, τη γεωμετρία και την αστρονομία, τα παιχνίδια με ζάρια και σκάκι, και κυρίως τα γράμματα του αλφαβήτου.
Την ίδια περίοδο, ο βασιλιάς όλης της Αιγύπτου ήταν ο Θάμος, που ζούσε στην μεγάλη πόλη της άνω χώρας, την οποία οι Έλληνες αποκαλούν Θήβες, και του οποίου θεός ήταν ο Άμμων. Ο Θεύς παρουσίασε όλες τις εφευρέσεις του στον βασιλιά Θάμο, παρακαλώντας τον να τις προσφέρει στους Αιγύπτιους. Καθώς ο Θεύς περιέγραφε κάθε μία, ο βασιλιάς τις επαινούσε ή τις επέκρινε.
Αλλά όταν έφτασαν στο θέμα της γραφής, ο Θεύς είπε:
‘Αυτή η εφεύρεση, βασιλιά, θα κάνει τους Αιγύπτιους πιο σοφούς και θα βελτιώσει τη μνήμη τους. Είναι φάρμακο για τη μνήμη και τη σοφία.’
Ο βασιλιάς του απάντησε:
‘Εφευρέτη Θεύ, κάποιος μπορεί να δημιουργήσει μια τέχνη, αλλά άλλος πρέπει να κρίνει πόσο ωφέλιμη ή βλαβερή θα είναι για εκείνους που τη χρησιμοποιούν. Εσύ, από την αγάπη σου για την εφεύρεση, ισχυρίζεσαι το αντίθετο από αυτό που θα κάνει πραγματικά. Αυτή η εφεύρεση θα φέρει λήθη στις ψυχές αυτών που τη μάθουν. Θα σταματήσουν να ασκούν τη μνήμη τους, καθώς θα βασίζονται σε εξωτερικά σημάδια, αντί να στηρίζονται στη μνήμη τους. Αυτό που ανακάλυψες δεν είναι φάρμακο για τη μνήμη, αλλά εργαλείο για υπενθύμιση. Προσφέρεις στους μαθητές σου την εμφάνιση της σοφίας, όχι την αληθινή σοφία. Θα διαβάζουν πολλά πράγματα χωρίς καθοδήγηση και θα νομίζουν ότι είναι γνώστες, ενώ στην πραγματικότητα είναι αδαείς — και ανυπόφοροι στη συζήτηση, γεμάτοι από υπεροψία, χωρίς κατανόηση.’”
