Παρόμοιες οι τάσεις, διαφορετικό το πρόβλημα
Τα τελευταία στοιχεία της Αυστραλιανής Στατιστικής Υπηρεσίας που αφορούν την πληθυσμιακή σύνθεση της Αυστραλίας και κατά πόσο αυξήθηκε ο πληθυσμός της τους τελευταίους 12 μήνες δημιουργούν μια θετική εικόνα για την πληθυσμιακή ανάπτυξη της χώρας. Εντούτοις, τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς όπως συνιστά μια ρηχή ματιά στα στοιχεία.
Στην Ελλάδα, η δημογραφική πραγματικότητα είναι τόσο ζοφερή που ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε: «Η δημογραφική κατάρρευση καθίσταται ένα υπαρξιακό στοίχημα για το μέλλον μας», κάνοντας λόγο παράλληλα για «εθνικό κίνδυνο σε εξέλιξη».
Η πραγματική εικόνα στην Αυστραλία
Κατά τους τελευταίους 12 μήνες ο πληθυσμός της Αυστραλίας σημείωσε αύξηση ρεκόρ κατά 624.100 άτομα και ξεπέρασε τα 26,6 εκατομμύρια (αύξηση 2.4%). Ωστόσο, η αύξηση αυτή οφείλεται στον τεράστιο όγκο μεταναστών που εισήλθε στη χώρα.
Η λεγόμενη «φυσική αύξηση του πληθυσμού», δηλαδή ο αριθμός των γεννήσεων μείον τους θανάτους, σημείωσε υποχώρηση στο τελευταίο επίπεδο των τελευταίων δύο και πλέον δεκαετιών! Οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά 3,6% και οι γεννήσεις μειώθηκαν κατά 4.1%.
Η τραγική δημογραφική κατάσταση της Ελλάδας
Οι γεννήσεις στην Ελλάδα βαίνουν σταδιακά μειούμενες κατά τα τελευταία 67 χρόνια. Το 2022, δηλαδή το τελευταίο έτος για το οποίο η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία έχει ολοκληρωμένη στατιστική εικόνα, οι γεννήσεις ήτανμειωμένες κατά 10,31% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.
Οι θάνατοι, που το 1994- 2019 ανήλθαν σε 2,82 εκατ., εκτιμάται ότι τα επόμενα 26 χρόνια (2024- 2049) θα κυμανθούν από 3,40 εκατ. (δυσμενές σενάριο), έως 3,25 εκατ. (ευνοϊκότατο σενάριο).
Υπογεννητικότητα: Πρόβλημα της Δύσης
Όπως διαπιστώνει ο δημογράφος Βύρων Κοτζαμάνης «Οι αλλαγές στο αξιακό σύστημα σε όλη την Ευρώπη, μας απομάκρυνε από το μοντέλο της παραδοσιακής οικογένειας των περασμένων ετών. Άρχισαν να διαχέονται και στη χώρα μας νέες αξίες και νέα μοντέλα περιορισμένης οικογένειας, σημειώνοντας πτώση στην κλίμακα προτεραιότητας τόσο ηθικά όσο και κοινωνικά». Φυσικά κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην Αυστραλία και στις δυτικές χώρες γενικότερα.
Ως «λύση» προτείνεται ένα θετικότατο μεταναστευτικό ισοζύγιο το 2024-2049 (1,0 έως 1,3 εκατ. περισσότερες εισόδους από εξόδους). Είναι η «λύση» που φαίνεται να «σώζει» την Αυστραλία, όπως μαρτυρούν τα στοιχεία που αναφέραμε παραπάνω.
Είναι αυτή ωστόσο η πορεία που οφείλει να ακολουθήσει η Ελλάδα;
Το να κινδυνολογεί κανείς μιλώντας για «κατάκτηση» της Ελλάδας από φύλα διαφορετικής εθνοτικής, θρησκευτικής, πολιτισμικής κ.λπ. προέλευσης, δεν αποτελεί κινδυνολογία εθνικιστικού και αντιδραστικού τύπου. Πρόκειται για συμπέρασμα που αποτυπώνουν τα ψυχρά στατιστικά στοιχεία. Είναι μια πραγματικότητα που ταιριάζει απόλυτα στην Αυστραλιανή, εν εξελίξει, ταυτότητα αλλά, κατά πολλούς, οδηγεί σε βέβαιο «θάνατο» το γένος των Ελλήνων.
